Dzisiaj jest: 23 Maj 2019        Imieniny: Iwona, Michał, Dezyriusz
Warszawa - Obchody  Dnia Ponarskiego

Warszawa - Obchody Dnia Ponarskiego

STOWARZYSZENIE RODZINA PONARSKA ma zaszczyt zaprosić Szanownych Państwa Wszystkich Zainteresowanych na obchody Dnia Ponarskiego, które odbędą się 28.05.2019 r. (wtorek) w Warszawie. Godz. 12.00 - Uroczystości pod Krzyżem - Pomnikiem…

Readmore..

Moje Kresy  -Władysława Żółtaniecka cz.2

Moje Kresy -Władysława Żółtaniecka cz.2

/ Pieniaki 11.06.1939 I. Komunia Św.brata Eugeniusza Tato Karol nie żył, potem zmarł jej dziadek Jan. Było ich pięcioro, pozostało gospodarstwo na którym trzeba było pracować, a w nim ogród,…

Readmore..

DZIAŁANIA 27 WOłYŃSKIEJ  DYWIZJI PIECHOTY AK

DZIAŁANIA 27 WOłYŃSKIEJ DYWIZJI PIECHOTY AK

 WALKI 27 WDP AK NA POLESIU Bój obronny pod Holadynem i przejście do lasów szackich Po stoczeniu boju pod Sokołem oddziały dywizji, które przebiły się z okrążenia w nocy z…

Readmore..

Kampania  mobilna  o  ukraińskim  ludobój-stwie na obywatelach II RP  - Lublin

Kampania mobilna o ukraińskim ludobój-stwie na obywatelach II RP - Lublin

Celem zbiórki jest zebranie funduszy na tygodniową kampanię informującą społeczeństwo o ukraińskim ludobójstwie na Polakach, które miało miejsce na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej w latach 1939-1947.Historia jest cały czas…

Readmore..

Podziękowanie na obchodach  „Stanisłówka 1944 - 2019”

Podziękowanie na obchodach „Stanisłówka 1944 - 2019”

Polacy – Rodacy – Przyjaciele„Stan zdrowia nie pozwolił mnie uczestniczyć w tej tak wzniosłej uroczystości, ale cały czas byłem, jestem i będę duchem oraz sercem w Stanisłówce - głównej bazie…

Readmore..

„Kaci Wołynia. Najkrwawsi Ludobójcy Polaków”

„Kaci Wołynia. Najkrwawsi Ludobójcy Polaków”

Polacy mają prawo wiedzieć, kto stał za rzezią wołyńską. Kto ją zaplanował, wydawał rozkazy i likwidował polskie skupiska, mordując ich mieszkańców.Ilu Polaków zamordowano w czasie czystki etnicznej na Wołyniu, dokładnie…

Readmore..

Porucznik Czesław Michalski ps. „Bączek” odszedł na ostatnią kwaterę

Porucznik Czesław Michalski ps. „Bączek” odszedł na ostatnią kwaterę

Czesław Michalski pseudonim „Bączek” urodził się 6 lipca 1930 r. w Kowlu. Był najmłodszym z pięciorga dzieci Franciszka Michalskiego i Bronisławy z domu Muszyńskiej. W listopadzie 1943 r., bardzo wielu…

Readmore..

OUN - UPA MORDERCY POLAKÓW MAJĄ  W POLSCE SWOJE POMNIKI

OUN - UPA MORDERCY POLAKÓW MAJĄ W POLSCE SWOJE POMNIKI

Sprawa powstawania pomników upamiętniających „bohaterstwo” oprawców z UPA nurtuje Polaków od dawna. Od niepamiętnych czasów, w miejscach gdzie dochodziło w latach 1939-1947 do rzezi ludności polskiej, dokonanej przez oddziały nacjonalistyczne…

Readmore..

Stanisłówka 1944 - 2019

Stanisłówka 1944 - 2019

Wasyl Sydor, ps. „Szełest” dowódca UPA na terenie Małopolski Wschodniej rozkazuje: „Nieustannie uderzać w Polaków aż do wyniszczenia ich do ostatniego z tych ziem. W niektórych przypadkach wezwać Polaków do…

Readmore..

PRZED WOŁYNIEM BYŁ WRZESIEŃ...  UKRAIŃSCY SOJUSZNICY HITLERA W KAMPANII WRZEŚNIOWEJ 1939 ROKU

PRZED WOŁYNIEM BYŁ WRZESIEŃ... UKRAIŃSCY SOJUSZNICY HITLERA W KAMPANII WRZEŚNIOWEJ 1939 ROKU

 / Zdjęcie frontonu Szkoły Powszechnej w Heniowie, województwo tarnopolskie wykonane w 1933 r. Napis umieszczony na ścianie przez OUN wzywa dzieci, by nie uczyły się w języku polskim, tylko po…

Readmore..

Najwyższe odznaczenia dla trzech wybitnych Polaków

Najwyższe odznaczenia dla trzech wybitnych Polaków

Uroczystość na Zamku Królewskim w Warszawie. Foto PAP/Rafał Guz Z okazji Narodowego Święta Trzeciego Maja, w 228. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja, podczas uroczystości na Zamku Królewskim Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej…

Readmore..

POROSZENKO ZMIAŻDŻONY!  WIATROWYCZ ODEJDZIE?

POROSZENKO ZMIAŻDŻONY! WIATROWYCZ ODEJDZIE?

Ukraina ma nowego prezydenta Wołodymira Zelenskiego, który w drugiej turze wyborów dosłownie zmiażdżył urzędującą głowę państwa Petro Poroszenkę. Z punktu widzenia Polski to dobra zmiana - choćby dlatego, że przegrana…

Readmore..

Kto odwiedzi Generała ?

 18 kwietnia  bieżącego roku przypada 75 rocznica śmierci dowódcy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, walczącej na froncie wschodnim z wojskami niemieckimi. Do dziś niestety nie udało się badaczom wyjaśnić czy to był zamach czy przypadek. Ppłk Jan Wojciech Kiwerski ps. „Oliwa” poległ w lasach Mosurskich na Wołyniu w rejonie futoru Dobry Kraj. Pochowany został w okolicy gajówki Stężarzyce 

We wrześniu 1989 jego zwłoki ekshumowano i umieszczono tymczasowo w Kościele Garnizonowym w Warszawie. 21 kwietnia 1990 zostały uroczyście złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Kwaterze Harcerskiego Batalionu AK „Zośka”. Wraz z nim pochowano dwóch żołnierzy poległych podczas  niespodziewanej bitwy.

20 kwietnia 1990 prezydent RP awansował go pośmiertnie na generała brygady. W uroczystości ponownego pochówku wzięła udział grupa byłych żołnierzy 27 WDP AK, oddając ostatni hołd swojemu dowódcy. Upamiętnili oni swojego dowódcę również na Skwerze Wołyńskim, gdzie znajduje się monumentalny pomnik 27 WDP AK. Kto tam trafi może zobaczyć popiersie ppłk „Oliwy”. Warto również wspomnieć, że  w 1974 roku na pamiątkę dokonań 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK i jej dowódcy  ppłk  dyplomowanego Jana Wojciecha Kiwerskiego byli żołnierze wydali okolicznościowy medal, którego autorem był - Witold Korski. Niestety  wiekowi żołnierze również odchodzili na ostatnie kwatery, bywało, że nawet czwórkami. Dziś nawet w skali całego kraju pozostała ich prawdziwa garstka. A państwo zapomniało zarówno o 27 Dywizji jak i jej dowódcy. W 70 rocznicę nikt nie pokwapił się z wartą honorową, o innych elementach upamiętnienia nie wspomnimy. Dlatego stawiamy już w tytule artykułu pytanie kto w tym roku odwiedzi grób Generała, kto o nim pamięta?  W tym miejscu kilka słów o zapomnianym bohaterze.

Jan Wojciech Kiwerski urodził się 23 maja 1910 r. w Krakowie jako syn lekarza — Władysława i Marii z Rogalskich. Nie miał łatwego życia. Gdy miał 9 lat, umarł mu ojciec, zaś w 5 lat później — matka. W 14 roku życia trafił do Korpusu Kadetów Nr 2 (w Modlinie, przeniesiony w 1926 r. do Chełmna). W czerwcu 1928 r. zdał maturę z wyróżnieniem i jako jeden z najlepszych absolwentów skorzystał i. prawa wyboru broni, obierając sobie dalszą służbę w wojskach saperskich. W czerwcu 1928 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie, któ­rą ukończył w sierpniu 1931 r. w stopniu podporucznika i rozpoczął służbę w 3. baonie saperów w Wilnie, jako dowódca plutonu w 3. kompanii saperów, dowodzonej przez kpt. Franciszka Niepokólczyckiego (oficera, który wywarł duży wpływ na jego dalszą karierę wojskową). Niebawem został instruktorem w szkole podoficerskiej przy 3. baonie saperów. 19 marca 1933 r. otrzymał przyspieszony awans na porucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1933 r. i został przeniesiony z Wilna do kompanii przepraw rzecznych Baonu Mostowego v Kazuniu w 1934 r., dowodził tam plutonem do lipca 1937 r.  Następnie został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Studia w niej ukończył 18 sierpnia 1939 r. uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. W międzyczasie został awans do stopnia kapitana. 20 sierpnia 1939 r. wyjechał do Grodna, do rejonu mobilizacji 33. Rezerwowej Dywizji Piechoty, aby objąć funkcję oficera operacyjnego sztabu Dywizji, wcho­dzącej w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”.  Po wielu perypetiach dotarł do Warszawy w listopadzie 1939 r.. Tu ponownie  spotkał mjr Franciszka Niepokólczyckiego i  dzięki niemu trafił  do zw. sztabu dywersji SZP, którym ten oficer dowodził. Kiedy w kwietniu 1940 r. powstał Związek Odwetu, jako organ walki bieżącej ZWZ, jego komendantem został mjr Franciszek Niepokólczycki, a oficerem operacyjnym i jednocześnie zastępcą komendanta — kpt. Kiwerski. Od 1942 r. był dowódcą Oddziałów Dyspozycyjnych ZO, potem Oddziałów Dyspozycyjnych („Mo-tor”-„Sztuka”) Kedywu Komendy Głównej AK, używając pseudonimów „Ziomek”, Rudzki”, „Kalinowski”, „Lipiński”, później „Dyrektor”. W listopadzie 1942 r. został  awansowany do stopnia major i  często dowodził osobiście zespołami żołnierzy w akcjach dywersyjnych. Najważniejsze z nich to tzw. „Wieniec” (sparaliżowanie działalności warszawskiego węzła kolejowego), odbicie więźniów pod Arsenałem, organizowanie ucieczek aresztowanych żołnierzy podziemia z oddziału więziennego szpitala p.w. Jana Bożego w Warszawie, akcja w Celestynowie. W grudniu 1943 r. mjr „Oliwa” otrzymał nominację na stanowisko szefa sztabu Okręgu Wołyń.  2 lutego 1944 r. „Oliwa” wyjechał do Kowla, a 5 lutego 1944 r. dotarł do kwatery dowodzenia płk. „Lubonia”. W myśl przywiezionych przez .Oliwę” rozkazów „Luboń” miał udać się do Warszawy na nowe stanowisko, zaś mjr dypl. „Oliwa” przejąć dowództwo Okręgu Wołyń. 18 lutego 1944 r. mjr „Oliwa’ objął dowództwo powstałej  z sił Okręgu  27. Wołyńskiej  Dywizji  Piechoty AK i został awansowany do stopnia podpułkownika. Dokładnie i szybko rozpoznał poszczególne oddziały Dywizji i ich możliwości bojowe, wniósł nowe wartości w zakresie szkolenia żołnierzy Był przez nich szanowany i lubiany jako dowódca stanowczy, postępujący rzetelnie. Dnia 18 kwietnia 1944 r. w południe Jan Wojciech Kiwerski poległ tragicznie, w  zagadkowych okolicznościach.