PIOTR WOŻNIAK "Wir"- ZAPLUTY KARZEŁ REAKCJI. Wspomnienia AK-owca z więzień PRL-u.

11. 06. 22
posted by: Edward Czerneszewicz
Odsłony: 2573

Czas wspomnień "Wira" jest czasem narodzin naszego pokolenia. Tak się bowiem złożyło,że urodziliśmy się w "stalinowskiej epoce".Redaktorzy "Spotkań",wraz z całym pokoleniem, musieli przejść długą drogę by móc dotrzeć do prawdy o czasach swego dzieciństwa.

Nie było to łatwe, zważywszy,że wychowaliśmy się w kraju, gdzie trzeba było mieć odwagę, by pamiętać kim się naprawdę było. Jeśli nasza świadomość historyczna i wiedza o dziejach najnowszych nie stała się ofiarą komunistów - to stało się tak dzięki odważnej pamięci takich ludzi jak Piotr Wożniak.Stąd nasza wdzięczność i wysiłki by utrwalić losy ″bandyty z AK, zaplutego karła reakcji″.

 

Wspomnienia te są tym cenniejsze,że pochodzą z literatury wojennej i powojennej zabrakło głosu żołnierzy polskiego państwa podziemnego, mordowanych w więzieniach PRL. Przerwania milczenia na temat ich losów w Polsce Ludowej jest NASZYM OBOWIĄZKIEM.Tym większym, że ślady zbrodni skrzętnie zacierano i nawet brak mogił, które w naszym kraju są strażnikami pamięci.

NOTATKA O AUTORZE.
Piotr Wożniak ps.″Wir″ urodził się 9.02,1912 r.we wsi Młyńska w powiecie trembowelskim na Podolu. Przed wojną kończy studia nauczycielskie w Tarnopolu i zaczyna pracę zawodową.
Bierze udział w kampanii wrześniowej. We wrześniu 1939 r. zostaje aresztowany przez sowieckie NKWD i osadzony w więzieniu w Rawie Ruskiej skąd po kilku miesiącach udaje mu się zbiec.

Po zawiązaniu konspiracji wstępuje do ZWZ, a potem do Ak. W 1941 r był szefem 2-go oddziału Sztabu Tarnopolskiego Okręgu AK. Bierze udział w akcji ″Burza″, a po wkroczeniu wojsk sowieckich walczy w organizacji NIE (Niepodległość).

Po dekonspiracji i ucieczce ze Lwowa do Przemyśla obejmuje dowództwo zgrupowania partyzanckiego ″SAN″.

Od sierpnia 1945 r.był szefem Sztabu Okręgu Narodowej Organizacji Wojskowej {NOW) na terenie Centralnego Okręgu Przemysłowego. We wrześniu 1945 r. obejmuje stanowisko komendanta Okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego NZW na obszarze od Przemyśla do Sandomierza.

W 1947 r. ujawnia się w ramach tzw amnestii i podejmuje pracę jako nauczyciel w szkole powszechnej w Bytomiu.
W sierpniu 1948 r. aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i po śledztwie skazany DWUKROTNIE NA KARĘ ŚMIERCI. W czasie kolejnych przesłuchań bity i torturowany.
W późniejszym okresie przechodzi osławione więzienie Głównego Zarządu Informacji Wojskowej w Warszawie, a następnie Wronki, gdzie w 1956 r. zastaje go amnestia.

Po wyjściu z więzienia wraca do Bytomia. Kończy studia historyczne i uzyskuje doktorat nauk humanistycznych. Był honorowym członkiem bytomskiej ″Solidarności″

CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI !
Edward Czerneszewicz.

Źródło: Więźniowie Polityczni 81-89